Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2013

Mouline Rouge

Θεέ μου αυτή η ταινία!



    Σήμερα είχαμε κανονίσει στο σχολείο να δούμε μια ταινία. Ήμασταν μεταξύ Moulin Rouge και Αθλιοί (το καινούριο). Τελικά πάλι καλά είδαμε το moulin rouge (όπως καταλάβατε από τον τίτλο).
   Η ταινία υπέροχη,οι ερμηνείες καταπληκτικές (η Κιντμαν κατά έναν περίεργο λόγο μου άρεσε αρκετά!) και το στόρυ αξεπέραστο!
   Όταν πήγα στο σχολείο,πριν ξεκινήσει η ταινία,έρχεται ένας και μου κάνει <<Άκουσα ότι αυτοί ερωτεύονται αλλά πεθαίνει αυτή>>.Και εκεί είναι που λέω,εντά


ξει μου το χάλασε!Τώρα θα ξέρω τι θα γίνει στο τέλος. 
   Τελικά το ότι θα πεθάνει η πρωταγωνίστρια το μάθαμε στα πρώτα 5' της ταινίας.Αλλά κατά την διάρκεια της ταινίας ήμουν κυριολεκτικά captivated! 
  Το τέλος δεν πρόκειται  να το αποκαλύψω! Αλλά παιδιά ανατρίχιαζα συνέχεια!Ειδικά στην σκηνή του τανγκό(το βίντεο) και στο τέλος...Στο τέλος ειδικά ήμουν έτοιμη να κλάψω!
  Εδώ ταιριάζει το "τα καλύτερα παραμύθια είναι εκείνα που δεν έχουν χαρούμενο τέλος.Σε αφήνουν να ονειρεύεσαι το δικό σου."
  Moulin Rouge! Μια ταινία που προκαλεί αντιδράσεις και διαφωνίες σε όσους την δούνε. Είναι από εκείνες τις ταινίες που οι Αμερικανοί δίνουν τον χαρακτηρισμό "love it or hate it". Με λίγα λόγια, υπάρχουν αυτοί που θα ενθουσιαστούν μαζί της και αυτοί που ίσως θα απογοητευτούν.

 Εγώ ήμουν από τα άτομα που όχι μόνο ενθουσιάστηκαν αλλά το ερωτεύτηκαν.
 
Οι σκηνές είναι τόσο δυνατές... τέλος πάντων...δείτε το...


 His eyes upon your face
His hand upon your hand
His lips caress your skin
It's more than I can stand
Why does my heart cry?



                                                                                                                                                                                                                                                                Never knew I could feel like this
Like I've never seen the sky before
Want to vanish inside your kiss
Every day I love you more and more
Listen to my heart, can you hear it sings?
Telling me to give you everything
Seasons may change, winter to spring
But I love you until the end of time

Come what may
Come what may
I will love you until my dying day

Suddenly the world seems such a perfect place
Suddenly it moves with such a perfect grace
Suddenly my life doesn't seem such a waste
It all revolves around you
And there's no mountain too high
No river too wide
Sing out this song and I'll be there by your side
Storm clouds may gather, 
And stars may collide
But I love you (I love you)
Until the end of time(until the end of time)

Come what may
Come what may
I will love you until my dying day

Oh, come what may, come what may
I will love you, Oh I will love you
Suddenly the world seems such a perfect place

Come what may
Come what may
I will love you until my dying day

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2013

Everything happens for a reason

 Όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο.


  Αν κοιτάξεις πίσω σου θα δεις ότι όλες οι στεναχώριες σου σε έκαναν απλά ένα πιο δυνατό άτομο.Σοβαρά τώρα!Κι εγώ δεν το είχα προσέξει!Ώσπου μια μέρα έκλαιγα και σκεφτόμουν "Εντάξει κοπέλα μου έκλαψες . Σου βγήκε από μέσα σου,τώρα ήρθε η ώρα να φανείς δυνατή και να προχωρήσεις".Κι εκεί που δεν το περίμενα σταμάτησα. Ένιωσα δυνατή και σκέφτηκα "τι τώρα;Είσαι το σπερματοζωάριο που κέρδισε και θα κάτσεις να κλαις γι' αυτό;Έλα τώρα". 
  Απλά πρόσεξα ότι όντως οι φορές που με έκαναν να στεναχωρηθώ με
έκαναν απλά πιο δυνατή.
Κάπου είχα διαβάσει "Όταν ζητάς να γίνεις πιο δυνατή/ος,θα σου έρχονται και άλλες προκλήσεις που θα πρέπει να ξεπεράσεις.Μόνο έτσι γίνεσαι πιο δυνατή/ος."
  
  Ωραία αυτά τα ποιητικά λόγια,αλλά στην πράξη είναι αλλιώς θα μου πεις.Εντάξει ναι.Όταν χάνεις έναν δικό σου άτομο,όταν στεναχωριέσαι,δεν σκέφτεσαι "αααχχ τι καλά!!δεν πειράζει!τώρα θα είμαι πιο δυνατός/η!",αλλά "ΣΚΑΤΑ!ΣΚΑΤΑ!ΣΚΑΤΑ!Γιατί σε μένα γ@μώ τον Δία μου;(είναι μια βρισιά που πρόσφατα άκουσα και ενθουσιάστηκα!)"Εκείνη την ώρα πονάς,κι όπως λέει και ο Ντάμπλιντορ "Αυτός ο πόνος είναι που μας κάνει ανθρώπους". Απαπαα με αυτά και εκείνα ξέφυγα από το θέμα μου!Είναι να μην πάρω φόρα.


  Σκεφτόμουν που λέτε πριν λίγο:γνώρισα κάποιον.Δεν μπορώ όμως να τον έχω.Τότε για ποιον σκατά λόγο τον γνώρισα;!Για να μου κάνει την ζωή δύσκολη;!Και τότε έρχεται η από μηχανή θεού απάντηση.Αν δεν τον είχες γνωρίσει θα είχες ακόμα τις κλειστές με παρωπίδα απόψεις για κάποια θέματα,δεν θα άκουγες την μουσική που ακούς τώρα,δεν θα περνούσες αυτές τις στιγμές ευτυχίας που είχες την τιμή να ζήσεις.


Τέλος πάντων.Πάλι πήρα φόρα.
                            Και κάτι για καληνύχτα: I used to get so angry, so frustrated, and I could never find what I was looking for... But I found it the way all lost things get found - I stopped looking.