Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Είμαστε καλά;;;;

Τίποτα σημαντικό.... ζω μονάχα Κλέλια....

  Τίποτα πνευματικό για απόψε.Ούτε κάτι ψαγμένο.Ούτε καν στίχος τραγουδιού!Απλά οι σκέψεις μιας παρέας κοριτσιών που είχαν να τα πουν (και να τα πιούν) καιρό...

        Το σενάριο είναι ως εξής: 4 κορίτσια (ήμασταν 5 αλλά η μια έφυγε...καμ μπακ ραπουνζεεελ), τα οποία δεν ξέρουν τι τους γίνεται, βρίσκονται σε ένα δωμάτιο.Κάποιες από αυτές τολμούν να εκφράσουν τις σκέψεις τους! Ας δούμε τι έχουν να πουν!
Κλέλια:Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ για να μιλήσουμε και να ανοίξουμε την καρδιά μας στις φίλες μας. Οφείλω να ομολογήσω ότι άμα ξεκινήσει η κάθε μια να λέει τα δικά της δεν θα τελειώσουμε ποτέ! Είμαστε όλες τόσο υπεργαματες γκόμενες που άνετα μπορούμε να μπούμε στο τοπ 10 των πιο ωραίων κοριτσιών της λέσχης της βιβλιοθήκης.. Αλλά μόνο ένας και λέω ΈΝΑΣ γτ θα είναι άντρας θα καταφέρει να κλέψει την καρδιά μας, βέβαια τώρα που το σκέφτομαι εμένα μου την έχουν πάρει δύο-τρεις μάλλον την έχω μεγάλη την καρδιά αυτά είχα να σας πω για εσάς δεν ξέρω. Ευχαριστω για τον χρόνο σας ελπίζω να....... Δεν ελπίζω τπτ καληνύχτα.
(Στο δικό μου σενάριο η Κλ. λέει τα εξής: ΜΑΛΑΚΑΑ!ΕΕΕΕ!Γ@ΜΙΕΤ@Ι!!! και μεταξύ μας; είναι πιο ρεαλιστικό...)
Γεω:Αγαπητοί φίλοι, οικογένεια και άγνωστοι
βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να μιλήσουμε για 5 αξιολάτρευτα κορίτσια(!) που δεν χορταίνεις να τα βλέπεις, να τα ακούς... Αχ και να γεννιόμουν αγόρι, θα με είχα ερωτευτεί. Λπν θα ήθελα να κλείσω τον λόγο μου λέγοντας το ότι δεν πρέπει να χαλιόμαστε για κανέναν χαζό που δεν μας δίνει σημασία! Ποιον κοροϊδεύω;; Σε θέλω πίσω Γ..., Μ..., Π... , Σ... κ.α. ΥΓ: κλαίω υπέροχα αν θέλετε να ξέρετε!! (Στο δικό μου σενάριο: κλαίει γοερά-ΑΣΧΗΜΑ!!!)
Εύα: Aγαπητοι τηλεθεατες, καλα, φιλοι που μας παρακολουθειτε, ενταξει, τα παιδια στο πανελ, καλαααα γεια σου μαμα...
Δε θα περιαυτολογησω,θελω μονο ν περιγραψω την κατασταση μου με μια λεξη: ΚΑΤΟΥΡΙΕΜΑΙ. η αληθεια ειναι σκληρηη το ξερω, προσπαθω να μην πεταω ερωτικα υπονοουμενα οταν μιλαω σοβαρα αλλα μου ειναι σκληρο. Πολυ σκληρο>
(αχαχαχαχα ήταν πολύ καλύτερο από το δικό μου σενάριο....;ρ)

ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ..............



Εγώ: ΕΔΩ ΚΑΙ 1 1/2 ΩΡΑ ΠΑΛΕΥΩ ΕΝΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΤΟ GAME OF THRONES ΚΑΙ ΕΧΩ ΔΕΙ 30 ΛΕΠΤΑ...


Από το ηράκλειο κρήτης,για το μπλογκ της θεάς-υπέροχης-και στα κέφια της Φ.Μ :***

ραντεβού αύριο στις 7+ για ΜΠΙΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!




Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

West Coast


Down on the West Coast, they got a saying
If you're not drinking, then you're not playing
But you've got the music, you've got the music in you, don't you?
Down on the West Coast, I get this feeling like it all could happen
That's why I'm leaving you for the moment, you for the moment
Boy blue, yeah you
It's getting harder to show it
I'm feeling hot to the touch
You say you miss me
And I always say I miss you so much
But something keeps me really quiet
I’m alive, I’m a lush
Your love, your love, your love
I can see my baby swinging
His parliament is on fire when his hands are up
On the balcony and I'm singing
Ooh baby, ooh baby, I'm in love
I can see my sweet boy swinging
He's crazy and Cubano como yo my love
On the balcony and I'm singing
Move baby, move baby, I’m in love
I’m in love
I’m in love

Down on the west coast, they got their icons
Their silver starlets, their queens of Saigon
And you got the music, you got the music in you, don't you?
Down on the west coast, they love their movies
Their golden cars and rock-n-roll groupies
And you got the music, you got the music in you, don't you?
You push it hard I pull away
I’m feeling hotter than fire
I guess that no one ever really made me feel that I’m a child
Didn’t say you gotta know, boy it's you I desire
Your love, your love, your love

I can see my baby swinging
His parliament is on fire when his hands are up
On the balcony and I'm singing
Move baby, move baby, I’m in love


I can see my sweet boy swinging
He's crazy and Cubano como yo my love
On the balcony and I'm singing
Move baby, move baby, I’m in love

I can see my baby swinging
His parliament is on fire when his hands are up
On the balcony and I'm singing
Ooh baby, ooh baby, I'm in love
He's crazy and Cubano como yo my love
On the balcony and I'm singing
Move baby, move baby, I’m in love
I’m in love
I’m in love


Σάββατο, 12 Απριλίου 2014

17 Χρόνια

      Σήμερα έχει γενέθλια η αδερφή μου.

      

    Λογικά,όσοι με γνωρίσατε τα τελευταία 6 χρόνια, θα αναρωτιέστε για ποια αδερφή μιλάω. 
  Ας μιλήσουμε λίγο για αυτήν την κοπέλα.!

    Το όνομά της είναι Ειρήνη Γκόγκα,ή αλλιώς Ήρα.Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης πριν 17 ακριβώς χρόνια (12 Απριλίου 1997) και έζησε εκεί για τα επόμενα 11 χρόνια της ζωής της.Σε αυτή τη μικρή περίοδο έκανε κάποιες φιλίες,έκαψε κάτι καρδιές,αλλά κυρίως έβλεπε μεξικάνικα-βραζιλιάνικα προγράμματα στην τηλεόραση(Τσικιτίτας,Ρωμαίο και Ιουλιέτα,Φλορεσιέντα). 
  Ήταν 2008 όταν οι γονείς της αποφάσισαν ότι η μόνη τους επιλογή ήταν να γυρίσουν στον τόπο καταγωγής τους.Η Ειρήνη/Ήρα, ήρθε για κάποια καλοκαίρια,αλλά μετά λόγω διαφόρων προβλημάτων δεν τα κατάφερε. Οι κάτοικοι του Ηρακλείου είναι ακόμα σημαδεμένοι και θα παραμείνουν για αρκετό καιρό. Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός λένε. Υπάρχει όμως ένα από  τα μεγαλύτερα θύματά της, Φρόσω την είπαν(χωρίς να τη ρωτήσουν). Εκείνη και η Ήρα μαζί με την Μαρίνα έκαναν πολλή παρέα,ακόμα και αφού έφυγε. Όταν μια από τις 3 είχε κάποιο θέμα με κάποιον,οι άλλες 2 γινόντουσαν ο χειρότερος εχθρός του.
   Τον περισσότερο χρόνο τον περνούσαν τρώγοντας σποράκια,ανταλλάζοντας αυτοκόλλητα,παίζοντας καραόκε και αντιγράφοντας κινήσεις γνωστών τραγουδιστών.Ωραία χρόνια. Ξέγνοιαστα. 

    Αυτή λοιπόν, είναι η αδερφή μου. Δεν περνάει μέρα που να μη μου λείπει.Σου εύχομαι να έχεις τα πιο χαρούμενα γενέθλια και να πραγματοποιηθεί το όνειρο σου(να έρθεις δηλ. να με δεις). J'adore. 

Ναι υπήρξα και χωρίς δαχτυλίδια.Και ναι,φορούσα κάποτε κομποσκοίνι. Ήταν όμως 2009.




Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Do you realize?

   Αυτή τη φορά η αποστολή μου δεν είναι ούτε να σώσω τον κόσμο από την Αποκάλυψη των ζόμπι(το τελευταίο επεισόδιο του walking dead το είδατε; :Ο),ούτε να φέρω παγκόσμια ειρήνη.Είναι κάτι που απαιτεί συγκέντρωση και υπομονή.
   Ποιες είναι οι σκέψεις μου πάνω στο τραγούδι "Do you realize?".


Do you realize that everyone you know some day will die? Πριν λίγο καιρό διάβασα ένα βιβλίο με τίτλο "το λάθος αστέρι" το οποίο με έκανε να κλάψω,να γελάσω και ο,τι άλλο μπορεί να σου προκαλέσει ένα βιβλίο που η πρωταγωνίστρια έχει καρκίνο και τα περιγράφει όλα ωμά και ρεαλιστικά. Μέσα στο βιβλίο υπήρχε η εξής φράση: <<η μάνα σου θα γίνει τροφή για τα σκουλίκια>>. Όταν το διάβασα κάτι σαν να ενεργοποιήθηκα ξαφνικά και συνειδητοποίησα οτι όλα αυτά τα πρόσωπα που τόσο αγαπώ,τα μάτια,τα χαμόγελα που μ'αρέσει να κοιτάζω θα πάψουν να υπάρχουν.Δεν με νοιάζει για μένα,ας αποτεφρωθώ κιόλας.Οι άλλοι με νοιάζουν... Με κάνει να θέλω να κοιτάζω αυτά τα άτομα όσο πιο πολύ γίνεται.Νομίζω πως και το τραγούδι κάτι τέτοιο θέλει να πει.

Do you realize that you have the most beautiful face? Γλυκέ μου φίλε,δεν μπορούσε να μου θυμίσει τίποτα άλλο παρά μόνο εσένα.Δεν ξέρω τι ακριβώς σε έπιασε ξαφνικά και είσαι τόσο καλός μαζί μου.Θα μπορούσα να το πάρω πάνω μου ξέρεις,ότι ένα τόσο ιδιαίτερο και ξεχωριστό άτομο ενδιαφέρεται έτσι για εμένα.Αλλά για την ώρα,θέλω να ξέρεις ότι μου φτιάχνεις τη διάθεση όσο κανένας άλλος.Πιστεύω ότι αν με γνωρίσεις κι άλλο θα απογοητευτείς.Αλλά μέχρι τότε...
  Τελικά,νομίζω πως το κατάλληλο μεσαίο όνομα είναι : ξεχωριστός . Με την καλή έννοια πάντα. Μελό πάλι ε;
  Λοιπόν George,ελπίζω να μη σε απογοήτευσα ως προς την αποστολή :)


Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Morning Thoughts

Συνήθως,όταν υπάρχει ένα πρόβλημα,έχω την εντύπωση οτι φταίω εγώ.
Εγώ εμπιστεύτηκα το λάθος άτομο,
εγώ δεν κράτησα πισινή για κάθε περίπτωση,
εγώ,εγώ,εγώ...
Πάντα εγώ έχω κάνει το λάθος,οι άλλοι ποτέ.
 Ε λοιπόν,αυτή τη φορά δεν φταίω μόνο εγώ.
 Εάν όμως ρε φίλε σου έρθουν τα πάνω-κάτω ξαφνικά μπερδεύεται το είναι σου.Δεν ξέρεις ποιον πας και ποιον όχι.Έτσι, καταλήγεις, μέχρι ένα σημείο, να τους αντιπαθείς όλους.
  Χμμμ, για άλλη μια φορά η παρορμητικότητά μου με πρόδωσε.
  Μα την προτιμώ.Αλήθεια.
  Ίσως εμείς να είμαστε κάπως επιπόλαιοι,αλλά έχουμε ενδιαφέρον.
  Τώρα που το ξανασκέφτομαι,οι επιπόλαιοι  δεν είναι κι ότι καλύτερο.Αλλά τους αγαπώ τους παρορμητικούς. Τους καταλαβαίνω περισσότερο.Ή μάλλον,μου είναι λιγότερο άγνωστοι.
   Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε λάθος τους το παραβλέπω.Βέβαια,εγώ παραβλέπω κάθε λάθος του άλλου.Μπορεί να του κρατήσω κακία λίγες μέρες(λόγο εγωισμού),αλλά μετά είμαι έτοιμη να τον υποδεχτώ με ανοιχτές αγκάλες.Αυτό σε προσωπικό επίπεδο.Σε πολιτικό,η γνώμη μου είναι: <<Κάψτε τον τον πούστη τον φασίστα!>>. Γκουχου,γκουχου.
   Θα πρέπει να προσέχω τι λέω μεγαλώνοντας  γιατί με βλέπω δολοφονημένη σε κανένα στενό από χέρι φασίστα.Καλύτερα να σκοτώνεσαι για τις ιδέες σου παρά να σκοτώνεις τις ιδέες σου(ή κάπως έτσι,προσπαθώ να το παίξω κάτι τώρα). Ακόμα καλύτερα,να πεθαίνεις στα 90 σου,με μερικά κουτσούβελα και ξέροντας οτι έχεις βρει ο,τι χρειάζεσαι σ'αυτή τη ζωή.
   Δεν συμβιβάζομαι,αλλά έχω και μια οικογένεια που εάν δολοφονηθώ:

  • η μάνα θα κυνηγήσει απ' άκρη σ' άκρη τον τυπά,μαζί με τον αδερφό μου-τον μικρότερο-
  • ο φάδερ θα έχει μια εσωτερική έκρηξη,με αποτέλεσμα να παίρνει σειρά και να με ακολουθεί στο αιώνιο ταξίδι
  • ο μεγάλος μπρο θα προσπαθεί να λογικεύσει όλους τους άλλους.
Τυχερή της υπόθεσης; Η ανιψιά μου.Με εκμεταλλεύτηκε όσο ζούσα αλλά μετά (λόγω ηλικίας) με ξέχασε.
  Τι σκατά με έπιασε;Δεν μου πάει το πρωινό ξύπνημα. ΚΑΘΟΛΟΥ ΟΜΩΣ!

(το παραπάνω άρθρο γράφτηκε κάτω από τις άθλιες συνθήκες νύστας,αδιαθεσίας και απέχθειας για το ανθρώπινο γένος-με μερικές εξαιρέσεις-. Ώρα 06:30 π.μ )

Υ.Γ.
Ο κος Θ.Καλυδάς ,
έχει χάρη,
έχει στυλ,
έχει νάζι.

Don't waste time with the idiots that think that they're heroes
They will betray you
stick with us weirdos

Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Καλή τύχη μάγκες

  Ένας φίλος μου,όταν τον είχα ρωτήσει τι κάνει όταν βαριέται,μου είχε πει -μεταξύ άλλων- ότι γράφει στο blog του.Εγώ όμως δεν λειτουργώ έτσι.Θα γράψω κάτι μόνο αν μου έρθει η έμπνευση.
  Σήμερα όμως,η βαρεμάρα μου χτύπησε κόκκινο!Έφτασα σε σημείο να σκεφτώ να ανακατέψω διάφορα και να τα φάω προκειμένου να έχω κάτι να κάνω.Όχι εντάξει,δεν βάζω σε κίνδυνο την υγεία μου-συνήθως-.
   Από το πρωί έκατσα να διαβάσω(Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ),να φάω,να δω ταινία(την οποία και παραίτησα),να ξαναφάω, να μπαινοβγαίνω στο Facebook,αλλά τίποτα.Έτσι είπα, <<Δεν κάθομαι να γράψω ένα άρθρο,κι ο,τι βγει;>>.
  Παιδιά,σοβαρά, αυτό το πράγμα με την βαρεμάρα ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ !
 Έχουμε κι αύριο και σχολείο...Πάλι καλά θα έρθει εκεί ένας ψυχολόγος και θα βγάλουμε τα εσώψυχά μας.Ελπίζω να μη μας στέλνει για φάρμακα γιατί δεν έχουμε και λεφτά.
  Κάτι ήθελα να πω,αλλά είναι τόσα πολλά τα προβλήματα στο μυαλό μου που το ξέχασα.
Ίσως τελικά να χρειαστώ χαπάκια,για το Αλτσχαίμερ...Βέβαια τα σιχαίνομαι τα φάρμακα.Δεν ξέρω τι με έπιασε τώρα..
   Άντε να έρθει το καλοκαίρι,να έρθει και η άλλη χρονιά,να τελειώνουμε με το σχολείο γιατί πολλά
παπαγαλίσαμε 11 χρόνια τώρα(χωρίς το νηπιαγωγείο).


  "Πρέζες υπάρχουνε πολλές,δεν είναι μόνο η ηρωίνη. Αλλά η ηρωίνη σκοτώνει." Π.Σ.

  

" 'Ομορφος " κόσμος...


ΠΟΥΤΑΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!!!!

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2014

Kill your darlings



Κάποια πράγματα,
άπαξ τα αγαπήσεις γίνονται δικά σου για πάντα.
Κι αν τα αφήσεις να φύγουν,
αυτά κάνουν έναν κύκλο και επιστρέφουν σε εσένα ξανά.
Γίνονται μέρος του εαυτού σου, 
ή σε καταστρέφουν.