Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

"Ζητείται διατάραξη καθημερινότητας.Γίνονται δεκτά από έρωτες μέχρι εξωγήινη εισβολή"

 Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα,λίγες μέρες πριν την Πρωτοχρονιά,λίγες μέρες πριν τα γενέθλιά μου και κάτι μήνες πριν τις Πανελλήνιες 2015...
Είναι ο καιρός που κάνεις έναν απολογισμό της προηγούμενης χρονιάς,τι σου πήρε αλλά και τι σου έφερε.Ίσως να το κάνω κι αυτό αλλά όχι τώρα.Βλέπετε με απασχολεί,σε μεγάλο βαθμό,το γεγονός ότι δεν συγκινούμαι με τίποτα.Δεν έχω κάτι να ανυπομονώ,να χτυπάει η καρδιά μου πιο γρήγορα στη σκέψη του και μόνο.Βασικά ψέματα.Υπάρχει η σκέψη του ότι σε λίγους μήνες ίσως είμαι φοιτήτρια κάπου αλλού και τότε,επιτέλους, θα διαταραχθεί η καθημερινότητά μου!Τώρα που το ξανασκέφτομαι όμως,σβήστε το "ίσως" αφού θα είμαι.Το έχω πάρει απόφαση ξέρετε.Καλά,ίσως να συνέβαλαν και τα λόγια των καθηγητών μου σε αυτό.Ξέρετε δεν μ'αρέσει να περιαυτολογώ αλλά τα λόγια τους ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν τη συγκεκριμένη περίοδο.Κάποιον να μου θυμίσει ότι δεν είμαι ένα ακόμη ανόητο και άχρηστο ον,ένα ον που απλά ζει εις βάρος των άλλων.Δεν ξέρω αν γνωρίζετε το συναίσθημα όταν προκειμένου να κάνεις τους άλλους χαρούμενους το παίζεις χαζός και κάνεις ανοησίες και όποτε πας να κάνεις κάτι που πραγματικά θες αμέσως σου επιτίθενται....Αυτό το συναίσθημα,λοιπόν, ήταν για αρκετό καιρό το μόνο που ένιωθα.Στην αρχή δεν του έδινα σημασία,αλλά σιγά σιγά άρχισε να με παίρνει από κάτω.Άρχισα να το πιστεύω κι εγώ,και κάθε φορά που ερχόταν στο νου μου λόγια αντίθετα τα θεωρούσα ψευδή και ότι ήταν προφάσεις ατόμων προκειμένου να με πείσουν να κάνω κάτι.
Ήρθε όμως η προηγούμενη Τετάρτη και με ταρακούνησε.Άκουσα λόγια από ανθρώπους που ελάχιστα γνωρίζω να λένε πράγματα που άλλοι δεν είπαν ποτέ.. Λόγια όπως: "όταν συζητάμε γι' αυτό το κορίτσι η σκέψη του ΤΕΙ δεν είναι καν αποδεχτή.Με αυτό το μυαλό στοχεύουμε στα καλύτερα πανεπιστήμια,ανεξαρτήτως μορίων"  ή "Μιλάμε για ένα κορίτσι με ταμπεραμέντο,με απίστευτη κατανόηση" ή όπως μου είπαν προσωπικά "δεν έχουν όλοι το μυαλό και τις δυνατότητές σου,είναι αμαρτία να πάνε χαμένα".
'Ολα αυτά δεν τα είπα γιατί θέλω να καυχηθώ ή τίποτα σχετικό,αλλά γιατί είναι φορές που νιώθουμε άχρηστοι ενώ δεν είμαστε.Που ο καθένας μπορεί να νιώσει αποτυχία και ο μόνος που ευθύνεται γι' αυτό είναι το περιβάλλον γύρω του. Εγώ η ίδια θεωρούσα την επιρροή από άλλους κάτι χαζό και αδυναμία αλλά τελικά έπεσα κι η ίδια μέσα σε αυτήν την "παγίδα".
Δεν καταλαβαίνω πλέον γιατί να συμπεριφέρεσαι αρνητικά σε κάποιον συνεχώς.Άλλο να λες μερικές φορές κάποια λόγια για να "πειράξεις" κάποιον,κι άλλο να το έχεις κασέτα,να ξεχνάς να πεις κι έναν καλό λόγο.
Θεωρούμε ότι η θετική-καλή σκέψη είναι αυτό που μας κάνουν ενάρετους ανθρώπους κι όχι οι πράξεις.Δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο λανθασμένοι.Αυτό που μας κάνει ενάρετους ανθρώπους είναι η επανάληψη συνειδητών ενάρετων πράξεων.
Θα ήθελα λοιπόν να σας αφήσω με μια ακόμη σκέψη μου: δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα κακό στη ζωή σας εαν πείτε έναν καλό λόγο. 

Εδώ θα ήθελα να διαψεύσω κάθε σκέψη του τύπου:"στην Γ λυκείου μόνο διάβασμα!!"
Ένα συνειδητοποιημένο άτομο μπορεί να είναι σε θέση να διαχωρίζει τον χρόνο του χωρίς να δημιουργεί κενά.Το θέμα είναι να βρει το κουμπί του.Άπαξ και βρεθεί αυτό όλα γίνονται πιο εύκολα. ;)
Εις το επανιδείν αγαπητοί μου!!

άντε,και επειδή έχω να γράψω καιρό θα έχετε 1+1 ;)



And now people talk to me, I’m slipping out of reach now
People talk to me, and all their faces blur
But I got my fingers laced together and I made a little prison
And I’m locking up everyone who ever laid a finger on me
I’m done with it (ooh)