Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Συμβουλές της κακιάς ώρας

συμβουλές της ΕΜ νο1:
Κοιμήσου!
Κι αν δε σου περάσει κάνε μπάνιο.
Και αν δε σου περάσει πιες.
Κι αν δε σου περάσει κάνε τσιγάρο.
Κι αν δε σου περάσει φάσωσε έναν άκυρο.
Κι αν δε σου περάσει ξανακοιμήσου 
Κι αν πάλι δε σου περάσει γάμησέ του τη μάνα.



Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2015

Και τελικά εμείς τι θέλουμε; Γουστάρουμε όντως τα δράματα και τα μπερδέματα;
Πώς λέμε σε κάποιον ότι τον θέμε πίσω χωρίς να φανούμε απελπισμένες; Πρέπει να
πιούμε πρώτα; Κι αν του είπαμε εμείς να χωρίσουμε; Κι αν αυτός δεν το αρνήθηκε;
Κι αν δε θέλει;
Σκατά.
Και τώρα τι;
Όταν είμαι Ρέθυμνο όλα καλά. Όλα κομπλέ. Όλα τέλεια.
Όταν έρχομαι Ηράκλειο....

Η λύση είναι μια,το λέει πια και το λαικό-πλέον κλασσικό- άσμα: "πίνω τον κώλο μου για να ξεχάσω τον δικό της"...
Αχ βαχ και πάντα η αρχή είναι η δύσκολη..αχ και βαχ και πάλι στο loft θα μας μαζεύουν...αχ και βαχ και δεν περνάνε οι μέρες να φύγουμε...
 Και τώρα ήρθε η ώρα που όλοι οι περίεργοι και αγαπημένοι μου αναγνώστες θα απογοητευτείτε αλλά ρε παιδιά...έχω νταλκά κι εγώ....

Βγαίνω, ξενυχτάω και για σένα δε ρωτάω, 
φίλους έχω και σε σβήνει ο καιρός.
Όμως κάτι ώρες δεν αντέχω σε θυμάμαι, 
δε κοιμάμαι, νιώθω άδειος και μισός...

Ώρες ώρες με πιάνει μια τρέλα να σε συναντήσω.
Ώρες ώρες μου λείπεις και θέλω να τηλεφωνήσω.
Όμως είμαστε πια χωρισμένοι, 
μες την ίδια την πόλη δυο ξένοι.
Για το σώμα που σε περιμένει δεν έχεις πια ώρες...

Βγαίνω, σχέσεις κάνω τη ζωή μου δεν τη χάνω, 
δε μου λείπεις και με μένα απορώ.
Όμως κάτι ώρες με πειράζει που `χεις φύγει, 
το δωμάτιο με πνίγει, δεν μπορώ...

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2015

Cause maybe...

Εσείς,τα 3 αγόρια που το διαβάζετε, να λέτε και έναν καλό λόγο στο κορίτσι σας.
Να βάζετε αυτό το "μου" δίπλα από τα ουσιαστικά. Να της κρατάτε το χέρι στο δρόμο.
Να της δίνετε φιλιά εκεί που δεν το περιμένει. Και να της λέτε πόσο τη θέλετε.
Να την παίρνετε αγκαλιά και να την κοιτάτε στα μάτια. Όταν χαμογελάει.
Μην την κρατάτε μόνο όταν κάνετε σεξ. Μην κοιτάτε τα μάτια της μόνο όταν σας παίρνει πίπα.
Και μην της λέτε "σε θέλω" μόνο και μόνο για να τη ρίξετε.
Όταν θα σας πει "όχι" σε κάτι χωρίς ναζάκια θα πει όχι.Όταν θα σας πει "καλά να περάσεις" ενώ δε θα είσαι με εκείνη να περάσεις,αλλά μην ξεχνάς να της στείλεις μήνυμα ότι σου λείπει.
Αν μαλώσετε από το τηλέφωνο,όταν θα τη δεις πάρε την πρώτα μια αγκαλιά πριν σου πει οτιδήποτε.
Και βασικό. Όταν θα έχει περίοδο πήγαινε της σοκολάτα.


*μήπως αρχίζω να χάνω τη μπάλα μαζί σου? οου γκαντ πλιζ νοου*


Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2015

our honeymoon

Ξέρω ότι ο κανόνας μου λέει "μην κάνεις τίποτα μετά τις 2.τίποτα καλό δε συμβαίνει",αλλά οι κανόνες είναι για να τους παραβαίνουμε.
Για άλλη μια φορά η μούσα μου θα είναι η Lana Del Rey.. για πόσα άρθρα έχει γίνει άραγε η αφορμή για να γράψω..πόσοι στίχοι της με έχουν κάνει να ταυτιστώ για τον Α ή Β λόγο.. αχ Λάνα..

Απόψε παίζουμε στο repeat το honeymoon έως ότου βγει ο νέος της δίσκος (18/9 λέω και μετράω αντίστροφα)..

We could cruise to the blues Wilshire Boulevard if we choose Or whatever you wanna do We make the rules.

Λίγο η περασμένη ώρα,λίγο η φωνή της,λίγο η μελωδία με κάνουν να νοσταλγώ (καλώς ή κακώς) κάποιες περασμένες εποχές,ή αλλιώς κάποια περασμένα μεγαλεία.
-Τι είναι η νοσταλγία;
-Νοσταλγία είναι να θυμάσαι μόνο τα καλά από το παρελθόν και να νομίζεις ότι όλα ήταν τέλεια.

There are violets in your eyes There are guns that blaze around you There are roses in between my thighs and fire that surrounds you It's no wonder every man in town had neither fought nor found you.

Ίσως θα πρέπει να προσέχω τι γράφω,μην πέσουν αυτά στα λάθος χέρια και έχουμε ιστορίες..αλλά δε με νοιάζει.Κανείς δεν είναι Άγιος...
Θα σας πω μια γρήγορη ιστορία. Πάρτε τα πατατάκια ή τους ξυρούς καρπούς και καθίστε.

Η Λο είχε περάσει ένα καλοκαίρι όλο περιπέτεια.Όταν ξεκίνησε τις καλοκαιρινές της διακοπές δεν είχε υπόψιν της τέτοιες καταστάσεις. Περίμενε ότι τα πράγματα θα κυλίσουν σχετικά ομαλά και με λίγα δράματα. Ο πρώτος μήνας πέρασε και της άφησε ανοιχτές πληγές. Κάποιοι θα έλεγαν ότι τα δραματοποιούσε,αλλά αυτή ήταν η Λο. Δεν ήταν άνθρωπος που νιώθει,αλλά άπαξ και νιώσει φτάνει στα άκρα.Δεν την ενδιαφέρουν όρια και κανόνες. Απλά κάνει ο,τι μπορεί για να είναι ευτυχισμένη. Ο δεύτερος μήνας ήταν ειδικά αφιερωμένος σε προσπάθειές της να νιώσει καλύτερα. Διακοπές,ξενύχτια,αλκοόλ...οι μέρες περνούσαν έτσι. Έκανε ο,τι μπορούσε για να νιώσει καλύτερα. Επιφανειακά όλα έδειχναν ότι το είχε καταφέρει,αλλά κανείς δεν τη ρωτούσε αν ήταν πραγματικά έτσι τα πράγματα.
Η πληγωμένη της καρδιά ήταν σαν μια σακούλα γεμάτη από σκατά(όπως θα έλεγε κι ο Τσαρλς). Ο τρίτος μήνας μπήκε και η Λο γνώρισε πολλά άτομα. Άρχισαν να τη διεκδικούν. Εκείνη αποσυντονισμένη απορούσε τι να κάνει. "Θα το ζήσω" έλεγε,και το έκανε. Το ζούσε αλλά όχι για εκείνη. Κάτι προσπαθούσε να αποδείξει αλλά δεν ήξερε τι και σε ποιον...

Dreaming away your life Dreaming away your life Dreaming away your life



Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Too cool for the summer ;)



Take me down into your paradise
Don't be scared 'cause I'm your body type
Just something that we wanna try
'Cause you and I
We're cool for the summer

Tell me if I won
If I did
What's my prize?
I just wanna play with you, too
Even if they judge
Fuck it
I'll do the time
I just wanna have some fun with you

Got my mind on your body and your body on my mind
Got a taste for the cherry, I just need to take a bite

Don't tell your mother
Kiss one another
Die for each other
We're cool for the summer

Υ.Γ. Πάμε πανεπιστήμιο;! 

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Καλησπέρα και καλή βραδιά!

Ναι,μπορεί να είναι λίγο περασμένη η ώρα αλλά δεν πειράαααζει!
2:39.Έχουμε βάλει και ακούμε 105,8. Η Κλέλια ισχυρίζεται ότι θα κόψει τις φλέβες της..ή μάλλον αυτό έλεγε πριν,τώρα νομίζω ότι έχει αρχίσει να της αρέσει...Αχ,πάει και η Κλέλια,χάλασε.Να δω ποιος θα το πει στη μαμά της.Α,εγώ θα της το πω.!!

Εγώ,η Κάλλια και η Κλέλια σας ετοιμάσαμε μια μικρή έκπληξη..!
Θα τη μάθετε όμως στο τέλος!
Αρχικά θα σας κάνω μια μίνι περιγραφή για τους εκλεκτούς μου φίλους!

Κάλλια
Λοιπόν,η κοπέλα αυτή που λέτε είναι η μικρή μας!Ναι,είναι το σκατό μας αλλά μην τη βλέπετε έτσι!
Δεν ξέρετε τι σιγανοπαπαδιά είναι! Έχει κάψει αυτή καρδιές! Που τη βλέπουν οι περιπτεράδες και τρελαίνονται! Αχ Κάλλια Κάλλια... τι θα σε κάνουμε; Ας της ευχηθούμε όλοι καλή επιτυχία! #Πανελλήνιες2016 λέει και κλαίει!
Ααα,και κάτι ακόμα. Ζήτω τα ελληνικά στρατά!

Κλέλια
Η δίδυμη της Κάλλιας. Αλλά σε πιο μεγάλη.Είναι η 2η μεγαλύτερη(I'm always no1!) και είναι ένα κλασσάτο κορίτσι! Αν καταλάβετε ποτέ τι θέλει πείτε το και σε εκείνη! 
Όπως και η προαναφερθείσα,έτσι κι αυτή καίει καρδιές στο περασμά της..Μάλλον πρέπει να αλλάξω παρέα..Το ένα σφηνάκι έρχεται μετά το άλλο,και όλα κερασμένα!
Σύρος λέει και κλαίει...

και επειδή τα κορίτσια μου βιάζονται θα σας παραθέσω τα λόγια που εκείνες οι ίδιες έχουν να πουν:
Κλέλια:Τικατακατικατακ
Κάλλια:Γελα μου οπως και χθες γελα μου.

Και επειδή πρέπει να προλάβω το λεωφορείο για Χανιά των 6:30 σας αποχαιρετώωω :*

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Η Λάνα Ντελ Ρευ κάνει την ψυχή μου να πονάει

 Τελικά είμαι ψυχάκι.
Κάθομαι και ακούω Lana Del Rey επειδή δεν έχω τι να κάνω και ξαφνικά βρίσκομαι στα πατώματα. Όχι κυριολεκτικά.- αν και δεν υπάρχει μεγάλη απόσταση..1,55 είμαι-..
Αρα-ζω στον καναπέ μου μια Αυγουστιάτικη βραδιά και μιλάω στο φεισμπουκ με φίλους. ΌΛΑ ΚΑΛΑ!
Πατάω στο γιουτιουμπ Λανα Ντελ Ρευ. Εμφανίζει Ντεμν γιου. Πωπω,λέω!Θα το βάλω!
Τι το θελα;

I wont cry myself to sleep like a sucker
I wont cry myself to sleep,if I do,I'll die
I pray your life is sweet,you fucker,damn you.

Εντάξει,μπορεί να μην είναι και Iggy Pop αλλά βγάζει ένα παράπονο,έναν πόνο!Τι εννοείται δεν το βλέπετε; Αφού το λέει, now you fall asleep with another,damn you.
Έχει επίπεδο πάντως,της το αναγνωρίζω. Ναι μεν ο άλλος κοιμάται με άλλη κι αυτή πονάει αλλά του εύχεται και γλυκιά ζωή.
Μπράβο Λανα κούκλα μου,τέτοια τραγούδια να βγάζεις να μας κάνεις την καρδιά περιβόλι.
Είναι γεγονός.Η Λανα Ντελ Ρευ κάνει την ψυχή μου να πονάει. Την κάνει να βουλιάζει στα πατώματα και θέλει να την καταπιεί μια σαρανταποδαρούσα.
 <<Η ραγισμένη του καρδιά είναι μια σακούλα από σκατά>>  λέει ο Τσαρλς Μπουκοβσκι και δεν μπορούσε να κολλάει περισσότερο σε κείμενό μου.
Τα κείμενά μου,είτε αυτά που δημοσιεύω,είτε αυτά που αποθηκεύω στα πρόχειρα,έχουν μια γεύση πικρίας και απαισιοδοξίας.
Το άλλο μου blog δεν έχει τόσους αναγνώστες.Γιατί ρε καθίκια; Ωραία δεν τα λέω; Μάλλον θα φταίει ότι είναι ακόμα η αρχή.
Θα σας ευχόμουν και καλό μήνα αλλά δεδομένου ότι είναι Αύγουστος ξέρουμε ότι δε θα πιάσει η ευχή μου. Ο Αύγουστος είναι ο πιο σκατά μήνας. Έχεις κουραστεί από το καλοκαίρι,δε σου έχει μείνει μια και παρόλα αυτά πρέπει να βρεις να κάνεις κάτι το ενδιαφέρον για να μη νιώθεις τύψεις που πέρασε ο τελευταίος μήνας του καλοκαιριού κι εσύ δεν ενδιαφέρεσαι καθόλου.
Η υγεία μου πάει από το κακό στο χειρότερο,είτε ψυχική είτε σωματική. Δεν κοιμάμαι καλά,δεν τρώω καλά και δεν έχω κάποιον να κατηγορήσω γι'αυτό πέρα από τον εαυτό μου.
Θέλω να πιάσω κάποιο άτομο και να του κατεβάσω καντίλια,αλλά η ψυχοσύνθεσή μου δεν μου το επιτρέπει.
Μόλις βγουν οι βάσεις και δω αν τελικά πέρασα Αθήνα ή Ρέθυμνο,θέλω να γυρίσω σε όλους και να σας πω "να πάτε να γαμηθείτε". Δεν είναι κάτι προσωπικό. Μην προσβάλεστε. Είναι η ανησυχία ότι προβλέπω τη λήθη να έρχεται, μπορεί και να έχει ήδη έρθει. Καταραμένη λήθη.

 Επειδή όμως άρχισα να πολυλογώ,ως γνωστόν, σας αφήνω με άλλο ένα τραγούδι της Λανα που κάνει το φυλλοκάρδι μου να ματώνει.

Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Μπουκοβσκι

Ο καθένας, λένε, ότι έχει τον συγγραφέα που του μιλάει κατευθείαν μέσα του.. 
Όταν ήμουν 13-14 διάβασα για πρώτη φορά Τζέιν Όστεν.Είχα εκστασιαστεί. Νόμιζα ότι ανακάλυψα την αλήθεια και το νόημα της ζωής. Ειλικρινά. Ακριβώς όπως στην αλληγορία του σπηλαίου του Πλάτωνα.
Σήμερα,σε ηλικία 18 στα 19 δεν πιστεύω ότι υπάρχει ένας συγγραφέας που θα σε εκφράζει σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής σου .Όπως δε γίνεται κάποιο τραγούδι να ανταποκρίνεται σε όλα σου τα συναισθήματα. Άλλο θα ακούσεις στις ευχάριστες μέρες,άλλο στις δυσάρεστες κι άλλο σε εκείνες που απλά περιμένεις να περάσουν.
Έτσι,κατέληξα με την άποψη ότι ανάλογα με την περίοδο που βρίσκεσαι θα ενθουσιάζεσαι και με άλλον συγγραφέα,όπως συμβαίνει και με τους ανθρώπους. 
Πρόσφατα,όπως έχω ήδη αναφέρει, ξεκίνησα μετά από πολύ καιρό να διαβάζω και πάλι βιβλία. Το πρώτο βιβλίο που ακούμπησα κατάφερα να το τελειώσω σε 3 μόλις μέρες,μπορεί και δύο..δεν θυμάμαι καλά.Στο επόμενο όμως(Λολίτα,του Ναμπόκοφ) με το ζόρι μπόρεσα να βγάλω εις πέρας 100 σελίδες..δεν μπορούσα να συγκεντρώσω το μυαλό και την όρεξή μου στα λεγόμενα του.Η επόμενη προσπάθεια ήταν μια επιστροφή στα βιβλία της Όστεν (Έμμα) ελπίζοντας ότι σε αυτό θα ξαναβρώ την όρεξή μου. ΄Ελα μου όμως που η πολυαγαπημένη μου Τζέιν με πρόδωσε. Όσα διάβαζα τα έβλεπα μουντά και επαναλαμβανόμενα χωρίς κάποιο ιδιαίτερο νόημα. Πώς γίνεται αυτό; Έφτασα τις 160 σελίδες μέσα σε 20 μέρες. Όχι,η Όστεν δεν με άγγιζε πια. 
Έτσι, σήμερα, επιστρέφοντας το βιβλίο αυτό, το μάτι μου έπεσε σε ένα βιβλίο με τίτλο: Η απουσία του ήρωα. Ο συγγραφέας: Τσαρλς Μπουκόβσκι. Δε χρειάζονται συστάσεις. 
Το απόγευμα άρχισα να το διαβάζω και πριν καλά καλά το καταλάβω είχα φτάσει στις 100 σελίδες. Μα πώς γίνεται; Έκατσα πριν 30 λεπτά...Κι όμως ήταν κάτι παραπάνω από 30 λεπτά, και ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό ανάγνωσμα. Κατάφερα να χαθώ μέσα στα λεγόμενα εκείνου του χωρίς δυσταγμούς εκπληκτικού συγγραφέα. Κατάφερα να βρω αλήθειες μέσα στα λόγια του που πολύ θα ήθελαν να είχαν γράψει κάποιοι κλασσικοί και καταξιωμένοι συγγραφείς. Δεν τον ενδιαφέρει να καλοπιάσει το κοινό του. Θα σου γράψει ακριβώς αυτό που σκέφτεται επειδή έτσι το θέλει. Κι αυτό αγαπητέ αναγνώστη, είναι που σε τραβάει σε έναν πραγματικό συγγραφέα. Ίσως να μην έχει κανένα απολύτως συγγραφικό ταλέντο. Να είναι ένα απλό άξεστο πλάσμα που δεν ενδιαφέρεται για τίποτα παρά να βγάλει από μέσα του όλα αυτά τα ζοφερά συναισθήματα που τον κατακλύζουν. Αλλά σε τι διαφέρει ο Τσαρλς από εσένα σε αυτό; Ποιος θα είχε τα κότσια να γράψει σε ένα χαρτί(ή σε έναν υπολογιστή τώρα πια) τι νιώθει χωρίς δεύτερες σκέψεις; Να δηλώσει το μίσος του για κάποια πράγματα; Τον πόθο του για κάτι; Θα σου μιλήσει με απλά λόγια,χωρίς υποκρισία και δήθεν ντροπές. Θα σου ονομάσει το πράγμα με το πραγματικό του όνομα. Θα σου μιλήσει για το σεξ και το γυναικείο ή αντρικό σώμα χωρίς δυσταγμούς. 
Θα σου πει: <<Συνάντησα πολλούς περισσότερους καλούς ανθρώπους στις φυλακές,στο μπαρ,στα εργοστάσια,στον ιππόδρομο παρά στις αίθουσες διδασκαλιών,στα σεμινάρια τέχνης,ή στον χαρακτήρα ποιητών που ήρθαν και μου χτύπησαν την πόρτα>>.
Θα σου πει επίσης:
<<Η ειρήνη δικέ μου δεν πουλάει>> και θα εξοργιστείς με αυτό. Αλλά όπως πάντα, βιάστηκες να μιλήσεις. Ωω ναι, ο Τσαρλς έχει τον τρόπο του να σε κερδίζει. 

Διαβάστε Μπουκοβσκι και θα καταλάβετε. Είτε ψάχνετε κάτι ρομαντικό,είτε κάτι ουσιώδες, θα το βρείτε στα λόγια του.

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Traveling makes life beautiful

Hey guys!

So,I'm writing this article in English in order all of you to understand what I'm saying.Yes,I'm having a lot of foreign readers,believe it or not!
I just joined a competition where I can win free traveling and accomondation for 20 days in Thailand and in order to make it happen I need as many as possible of you to join the competition too! 
There is a variety of countries you can choose,such as; Greece,Turkey, Thailand, Peru,Nicaragua and Philippines! 

Just a friendly reminder that there is not a better way to meet new people and experiencies,from traveling!  Throught it, you can expand your horrizons and become a better person.
Human beings were never meant to stay in one place for all of their lives. They were always meant to travel. The Earth belongs to you among her countless places. Respect and always love your planet because at the end of the day,it's your real home.So,what's a better way to respect and love something but getting to know it?
So,here is your chance!Don't waste it!
Join the competition by following the link bellow! GOOD LUCK LOVES!

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Is someone listening? Ok.

Μεγάλο βάσανο η εβδομάδα αυτή! Κατακλυσμός συναισθημάτων από κάθε επίπεδο. Άγχος,στεναχώρια,ενθουσιασμός,βαρεμάρα,στ@ρχιδισμός,αισιοδοξία. Τι έγινε ρε παιδιά; Εγώ περίμενα το καλοκαίρι για να αράξω όχι να τρέχω και να μη φτάνω. Όπως και να χει,οτιδήποτε πέρα από το να κάθομαι με σταυρωμένα τα χέρια είναι αποδεκτό στη δική μου ζωή. Και τώρα που είπα ζωή, αυτή η Κωνσταντοπούλου τους ξεφτίλισε στο ΣΚΑΙ. Γιατί δε στέλνουν αυτή στο γιουρογκρουπ να βάλει μια τάξη; Το πολύ πολύ να τη δούμε κάποια στιγμή να μαλλιοτραβιέται με την Λαγκάρντ. Δεν είναι κακό τώρα που το σκέφτομαι.Καθόλου κακό..!! Τέλος όμως αυτά. Βαρέθηκα να τα διαβάζω. 
Είναι και περίοδος που κάνουμε τα μηχανογραφικά μας εμείς οι νέοι φοιτητές. Εντάξει,μπορεί στα χαρτιά να μην είμαστε ακόμα φοιτητές,αλλά είμαστε στην καρδιά.Και τις μπύρες μας τις πίνουμε,και τη μέρα την έχουμε κάνει νύχτα και δε συμμαζεύεται-ούτε κι εμείς συμμαζευόμαστε. Έπρεπε να ανεβάσω 38+ πυρετό για να κάτσω λίγο στο σπίτι μου. Μια μέρα έκατσα και νιώθω ότι έχω να βγω στον έξω κόσμο μια βδομάδα! 
"Και τώρα που θα πας φοιτήτρια μην ξεφύγεις τελείως! Όλα με μέτρο! Μην είσαι όλη μέρα και νύχτα έξω!Προσεχτική να είσαι!" είναι τα λόγια που θα ακούσεις γονείς,θείους,ξαδέρφια,αδέρφια,αδέρφια φίλων,φίλους αδερφών,τη κουτσή Μαρία να λένε... Τα έχεις μάθει απέξω πριν καλά καλά κάνεις το μηχανογραφικό. 
Ίσως τελικά αυτό το 24ωρο στο σπίτι να ήταν καλό.Κατάφερα να "πνιγώ" από όλα αυτά που για μέρες απέφευγα να σκεφτώ και να αντιμετωπίσω,και τώρα είμαι σε θέση να τα βλέπω αλλιώς. Ίσως φταίει το γεγονός ότι ξαναάρχισα, μετά από μήνες, να διαβάζω βιβλία. Ναι,σίγουρα αυτό βοήθησε πλήρως.  
Που λέτε,συνειδητοποίησα ότι ο μόνος τρόπος να ξεπεράσεις κάτι(είτε γρίπη,είτε στεναχώρια) είναι να το αφήσεις για λίγο να σε πάρει από κάτω,να αφεθείς. Μετά θα είσαι σε πλήρη θέση να ανταπεξέλθεις.
Και αφού πέρασα αυτό το κομμάτι,θαρρώ, είμαι σε θέση να τα δω αλλιώς τα πράγματα.
Μπορεί τα γεγονότα να μην συμβούν όπως τα θες,μπορεί να απογοητευτείς(κατά πάσα πιθανότητα) από αυτό που θα συμβεί τελικά αλλά δεν γίνεται να αλλάξεις αυτό που ήδη έχει συμβεί. Δεν γίνεται να πείσεις τους άλλους να σε δουν όπως εσύ θες,ούτε να σε δουν όπως τους βλέπεις εσύ.  Και ίσως να μην είναι τόσο κακό αυτό τελικά. Κάθε άνθρωπος ή γεγονός σου δίνει και κάτι. Από κάθε κατάσταση πρέπει να αδράξεις την ευκαιρία και να επωφεληθείς από αυτή. Δεν πέρασες στην πόλη που ήθελες αλλά σε κάποια άλλη; Δεν πειράζει. Κάποιος λόγος θα υπάρχει. Για όλα υπάρχει κάποιος λόγος. Κι εδώ είναι το σημείο που πολλοί αναρωτιούνται <<όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο ή όλα συμβαίνουν τυχαία;>> , αγαπητέ μου αναγνώστη,δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να το απαντήσω αυτό. Αυτό που μπορώ να απαντήσω όμως είναι  πως αυτό που έγινε,έγινε για το δικό σου καλό. 
Αγάπησες χωρίς να σε αγαπήσουν; Τι να κάνουμε,έγινε κι αυτό. Ω ναι, θα σε πάρει από κάτω αλλά ίσως τελικά αυτός ο άνθρωπος να μην ήταν για σένα. Για σκέψου το λίγο.Ναι, ίσως να υπήρχε κάτι,αλλά αυτό το κάτι να μην ήταν αρκετό.Γιατί δεν ήταν αρκετό; Γιατί θα ήταν όλα πολύ βαρετά αν όλοι καταλήγαμε με τον πρώτο μας έρωτα. Βαρετά και ανώριμα,ίσως βέβαια και ρομαντικά. 
Δεν ντρέπομαι να πω ότι ερωτεύτηκα. Και ναι,ερωτεύτηκα το πλέον λάθος άτομο. Όχι,όχι, αυτός μια χαρά ήταν.Εντάξει,όπως όλοι οι άνθρωποι έχει τα στραβά του,αλλά γι' αυτό είναι ο έρωτας,για να τα παραβλέπεις.Το θέμα είναι ότι τον ερωτεύτηκα χωρίς timing. Ίσως αν.. δεν έχει σημασία το ίσως και το αν .. Δεν έχει σημασία τι θα είχε συμβεί αν τα πράγματα ήταν αλλιώς,γιατί πολύ απλά είναι όπως είναι.Ίσως σε κάποιο παράλληλο σύμπαν τα πράγματα έχουν πάει αλλιώς,αν σε καθησυχάζει. Αλλά πάλι μπλέξαμε με τα ίσως και τα αν.
Θα πω κάτι τελευταίο και θα φύγω:
τα άτομα που μπήκαν στην καρδιά μας,πάντα θα έχουν μια θέση εκεί,θα τα σκέφτεσαι και θα εύχεσαι να είναι καλά και ευτυχισμένα,κι ας σε πλήγωσαν άθελα τους.



Κο-μπλέ τραγουδάκι manmu( argo των φοιτητών γιατί είπαμε!)


Παρασκευή, 8 Μαΐου 2015

Hello to my fans II / pre-summer edition

Hello to my fans part II

 ημερομηνία: 29-21 Μαιου 2015...

Σας μπέρδεψα; όχι,όχι! μη μου αγχώνεστε! Απλά οι σκέψεις μου πετούν στο τι θα γίνει μετά τις Πανελλήνιες κι όχι τι θα γίνεται κατά τη διάρκειά τους. Λίγο ανεύθυνο αλλά είναι το μόνο που με συγκρατεί από την παράνοια.
Σήμερα,λοιπόν, θα σας μιλήσω ως μαθήτρια 3ης λυκείου(για 3 μέρες ακόμη) και υποψήφια πανελληνίων 2015!
Ας ξεκινήσω. (θα προσπαθήσω να το κάνω χαρούμενο!)


ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Είναι σαν χθες που ευχόμουν "καλή επιτυχία" στους μαθητές της περυσινής τρίτης και εγώ "κλαιγόμουν" που έχω άλλο έναν χρόνο. Και είναι σαν πριν λίγες ώρες που πήγα τριήμερη. Ωραία ήταν.. Αλλά θα μου πεις,στην Αθήνα όλα ωραία είναι. Ειδικά όταν έχεις καλή παρέα..Τι έλεγα; Α ναι,πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός. Κάτι μου λέει όμως ότι οι επόμενες 22 μέρες θα περάσουν αργά και βασανιστικά...πολύ βασανιστικά....
Επόμενο είναι λοιπόν οι σκέψεις μου να βρίσκονται στα Μάταλα και στην Αθήνα και στην Ελούντα και ... και ... και δε συμμαζεύονται! Ουφ καλοκαιράκι μην αργείς! Καλοκαιράκι μη με απογοητεύσεις! Ξέρετε όμως ποια είναι η βλακεία; Δε θέλω υποχρεώσεις! Δεν νιώθω ψυχολογικά έτοιμη! Θέλω να αράξω. Αλλά δεν βαριέσαι,όλα μέσα στη ζωή είναι! Όπως και να χει, εγώ περιμένω πολλά και τίποτα από αυτό το καλοκαίρι. Για το επόμενο φθινόπωρο τώρα το πάμε αλλού!

 Και το δικό μου καλοκαίρι θα έχει λίγο από:


και από:


ααα, κι από:


Σήμερα η θερμοκρασία αναμένεται
να φτάσει στους 48 βαθμούς Κελσίου

Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

Γιατί έτσι



Κάτι μου λέει οτι τις τελευταίες μέρες δεν είμαι ο εαυτός μου. 
Μια έκκληση προς τους προσφάτως απόφοιτους -πρώην υποψήφιους πανελληνίων- :
πείτε μου ότι είναι απολύτως φυσιολογικό 22 μέρες πριν τις πανελλήνιες να θέλω να τα κάψω όλα και να αρχίσω να τρέχω γυμνή στους δρόμους κάνοντας κωλοδάχτυλο σε κάθε περίεργο που με κοιτάει. Βαρέθηκα να κάνω πρόγραμμα για όλα. Δεν είμαι ούτε προγραμματικός τύπος ούτε νευρικός(ειρωνεία το προηγούμενο άρθρο,ε;), γιατί έγινα έτσι; Δε θέλω να ξανακούσω ερώτηση του τύπου "τι ώρα;" "πως πάνε τα μαθήματα;"!! Ότι ώρα θέλω,κατά διαόλου πάνε τα μαθήματα και μένα δε μου καίγεται καρφάκι!Γιατί; Γιατί έτσι. Μη μου λέτε ότι θέλετε το καλό μου δίνοντάς μου συμβουλές. Είναι υποκριτικό και εσείς που το κάνετε άθλιοι. Μη μου λέτε τι δεν πρέπει να κάνω ενώ το κάνετε εσείς. Θα κάνω αυτό που θέλω,όταν το θέλω,επειδή το θέλω. Είμαι εγωίστρια; Πιθανόν, αλλά τη δεδομένη στιγμή προσπαθώ να κάνω τη ζωή μου όσο το δυνατό λιγότερο πιεστική γίνεται.
Τα 18 είναι μια απαίσια ηλικία. Όχι δεν είναι. Τα δικά μου 18 είναι χάλια απλά.
Τι βοήθησε στην ψυχανάλυση αυτή που έκανα στον εαυτό μου; Μια καλή παρέα με μπίρα στο πάρκο. Το συστήνω ανεπιφύλακτα. Φωτιά στις μαλ@κίες του παρελθόντος.  Το τελευταίο ήταν μια φλασιά. Βαρέθηκα να περιμένω το καλοκαίρι για να ξέρω ότι τότε θα ξαναπεράσω καλά. Σκατά να φάει το σύστημα.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Let it be(e)

 Σταματήστε τις μαλακίες. Σταματήστε να μιλάτε απλά για να μιλάτε. Σταματήστε να έχετε νεύρα για το τίποτα. Σταματήστε να είστε τόσο καθυστερημένοι. Πιστέψτε το ή όχι δεν είστε οι μόνοι.
 Αλήθεια σας λέω. Δεν είστε μόνο εσείς που έχετε νεύρα. Κι εγώ έχω. Κι εγώ δεν είμαι στα καλά μου. Αλλά δεν κάθομαι στη γωνία μου να κλαίγομαι. Ούτε νευριάζω με το παραμικρό,τουλάχιστον τις περισσότερες φορές. Κάνω τόπο στην οργή και το αφήνω να περάσει. Δεν είναι λόγος να νευριάσεις επειδή έκανες κάτι λάθος,δεν είναι λόγος να νευριάσεις επειδή δεν έγινε κάτι από τη στιγμή που δεν το προσπάθησες. Είναι όμως όταν στα έχουν κάνει τούμπανο.Είναι όταν μαζεύεις για καιρό. Κι όταν λέω καιρό δεν εννοώ 2-3 φορές,αλλά καμιά 10ρια. Η υπομονή δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Η ηρεμία επίσης. Τα νεύρα όμως έβλαψαν πολλούς. Έχετε ακούσει να έχει πεθάνει κανείς από υπομονή; Εγώ μόνο για νευρικούς κλονισμούς ακούω και υπερβολικό άγχος. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΝΕΥΡΙΑΖΕΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ!ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΝΑ ΑΓΧΏΝΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ! ΜΟΥ ΣΠΑΤΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ!


Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

Hello to my fans





Hello to my fans,

δεν περίμενα ότι μια βαρετή χρονιά θα μπορούσε να περάσει τόσο γρήγορα,ούτε περίμενα να φτάσω στο σημείο να μπερδεύω τα νέα με τα αρχαία ελληνικά-η φάση είναι : μα και η δοτική είναι πτώση!-.
 Εντάξει,δε λέω,είχε και τα καλά της. Παρ' όλα αυτά, 29 Μαϊου και ώρα 12:01 μ.μ. σας προσκαλώ όλους στο παρτυ που θα κάνω έξω από την αίθουσα που θα γράφω τα διαγωνίσματα.

  Οι μέρες περνάν γρήγορα όταν θες να καθυστερήσουν και αργά όταν θες να περάσουν. 40 μέρες,39 μέρες,38 μέρες,και πάει λέγοντας. Είναι λίγες μέρες αν δεν ξέρεις που σου παν τα 4 και πολλές όταν έχεις μπουχτήσει. Εγώ,ευτυχώς ή δυστυχώς, ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. "Θα περάσουν οι μέρες Φρόσω" συνεχίζω να σκέφτομαι,αλλά δεν έχουν τελειωμό. Θα περάσουν οι μέρες και δε θα έχεις να ανησυχείς για τίποτα-έστω για το καλοκαίρι-. Θα περάσουν οι μέρες και θα τα στείλεις όλα να παν' στο Διάολο-πως μιλάω έτσι μέρες που 'ναι!-. Αλλά τι μου λες τώρα κι εσύ. Ποιες γιορτές; Ούτε γιορτές δε νιώσαμε,ούτε γενέθλια,ούτε τίποτα. Μεγάλη μαλακία να κλείνεις τα 18 σου και να έχεις τα blues σου. Να έρχονται όλοι να σε φιλήσουν και να σου ευχηθούν και εσύ απλά να λες "Ευχαριστώ,κι εσύ ότι επιθυμείς.Ναι,ναι 18.Ναι,ναι μεγάλωσα.Ναι,ναι πίνω και μπίρες και καφέ".Και τι θες στην ουσία εσύ; Την παρέα σου να αράξετε το βράδυ στο σπίτι,να πείτε μια βλακεία να περάσει η ώρα και έναν ειλικρινή λόγο. Δύσκολο πράγμα οι πανελλήνιες. Όλοι σκέφτονται "δίνει πανελλήνιες,δε θα ασχοληθώ τώρα μαζί της" και αυτό ακριβώς είναι που ζητάς εσύ. Ναι,ναι υπάρχουν εκείνοι που είναι διατεθειμένοι να ασχοληθούν  μαζί σου,αλλά που να τους μπλέκεις τώρα μεσ' στα σκατά που έχεις κάνει; Κάτσε να τα βάλεις στη σειρά. Κάτσε να κάνεις ένα πρόγραμμα για το διάβασμα, κάτσε να κάνεις ένα πρόγραμμα για τα έξοδα,κάτσε να κάνεις ένα πρόγραμμα για τις σκέψεις σου. Και τελικά τι γίνεται; Ή που τα στέλνεις όλα στον Διάολο ή που τρελαίνεσαι. Είναι και αυτό το πιάσιμο στην πλάτη που δε λέει να σε αφήσει. Είναι και αυτός ο Βενιζέλος που τελικά ένας μαλάκας ήταν που είχε τα κότσια  και το μυαλό. Δεν θέλω να με αφήσετε να υποφέρω μόνη μου, να μου πάρει κάποιος το χέρι θέλω και να με κάνει να τα ξεχάσω όλα έστω για λίγες στιγμές.

  Τέλος πάντων, σε 52 μέρες θα έχουν περάσει όλα. Ίσως να έχει φτιάξει και ο καιρός(δεν παίρνω και όρκο).




Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Feel the beat

#44

I take it back, Always had
I'm sorry if it makes you sad
If I could, Well I'd take it back
But I think its a little too late for that
Oh no, well I've done it again
So I'm fearing a trend
But that's the trouble with men
If you hang with me then the fun never ends
Give me one more chance, promise never again
Cause oh, Margo's mad at me
She wants me home at half past three
Cause I ain't seen her recently
Hey, hey, hey
Every time she tries to leave
I find a little hard to breathe
Cause we don't make up easily
Hey, hey, hey
Hey margarita, margarita, why you look so sad?
Hey margarita, margarita, it's not that bad
Look, you're not making much sense
You're taking offense at everything that I said
You're a little confused, a bit of a mess
But whenever we're together I'd expect nothing less
Oh, rub in the salt
Push push push and it's all my fault
I'll take the blame if it makes amends
Give me one more chance promise never again
Cause oh, Margo's mad at me
She wants me home at half past three
Cause I ain't seen her recently
Hey, hey, hey
Every time she tries to leave
I find a little hard to breathe
Cause we don't make up easily
Hey, hey, hey
Hey margarita, margarita, why you look so sad?
Hey margarita, margarita, it's not that bad
She says, she says, she likes it better
When we're drunk and slightly bitter
With the salt and [?????????????]
[?????????????] fine tequila
With a twist of [????] ice
She [??????????] in the night
She [????????????????????????!]
Hey margarita, margarita, why you look so sad?
Hey margarita, margarita, it's not that bad

Hey margarita, margarita, why you look so sad?





Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Ο Μ




        Ο Μ. μόλις είχε σχολάσει από τη δουλειά.Είχε περάσει μια αρκετά κουραστική μέρα,ένιωθε λιγάκι αδιάθετος από χθες και μέσα σε όλα αυτά ένιωθε έναν οξύ πόνο στο δόντι του.Τι άλλο μπορούσε να του συμβεί; Ανυπομονούσε να επιστρέψει σπίτι του όπου θα τον περίμενε η χοντρή και τριχωτή του γάτα και ένα φλιτζάνι ζεστό τσάι.Είχε αποκτήσει το συνήθειο να απολαμβάνει ένα φλιτζάνι τσάι κάθε βράδυ μετά το μπάνιο του.Τον έκανε να αισθανθεί μια χαλάρωση μετά από κάθε κουραστική μέρα στο γραφείο.
     Τις σκέψεις του διέκοψε μια  απρόσεχτη ηλικιωμένη γυναίκα που χώθηκε στο παγκάκι ανάμεσα σε εκείνον και το διπλανό νεαρό.Έκανε λίγο χώρο και κοίταξε το ρολόι του. Η ώρα είχε πάει 8 και 23,το λεωφορείο είχε ήδη αργήσει 13 λεπτά,όπου να 'ναι θα πλησιάζει,σκέφτηκε.
     8 και 25,το λεωφορείο άφαντο.Σηκώθηκε και ξεκίνησε να πηγαίνει πάνω κάτω το πεζοδρόμιο.
<<Θα φτάσω,θα βάλω το νερό να ζεσταίνεται για το τσάι,θα μπω για μπάνιο και όταν βγω θα είναι έτοιμο>> επαναλάμβανε τη φράση αυτή συνεχώς στο μυαλό του.Ξανά και ξανά. 
     8 και 31,αργεί.<<Θα φτάσω,θα βάλω...>> συνέχιζε να λέει από μέσα του.Ξαφνικά κάτι του τράβηξε την προσοχή.Μέσα σε ένα αυτοκίνητο του φάνηκε ότι είδε εκείνη. Γύρισε και κοίταξε αμέσως.Το αμάξι είχε σταματήσει στο φανάρι.Συνέχισε να κοιτάει επίμονα μέχρι να φανεί κάτι.Είδε ένα χέρι γυναικείο να βγαίνει από το παράθυρο του συνοδηγού,εκεί που του φάνηκε ότι την είδε. Τη στιγμή που αποφάσισε να περπατήσει ως εκεί το λεωφορείο βρέθηκε μπροστά του.Έπρεπε να μπει,δεν μπορούσε να το χάσει.Μπήκε μέσα. Κάθισε σε μια άδεια μονή θέση δίπλα στο παράθυρο.Το φανάρι ήταν ακόμα κόκκινο.
    <<Ίσως προλαβαίνω να κατέβω.Θα πω ότι πήρα λάθος λεωφορείο και θα κατέβω>>
Το φανάρι άναψε πράσινο.Τα μάτια του έμειναν κλειδωμένα στο λευκό FIAT.
  <<Αν  σκύψει ίσως φανεί το πρόσωπό της.Ίσως καταλάβω>>
Το αμάξι έστριψε αριστερά.Περίμενε με αγωνία να δει κάτι.Ξάφνου,τη στιγμή που το λεωφορείο άφηνε πίσω του το στενό που έστριψε,η γυναίκα έσκυψε και φίλησε τον οδηγό.Ο τρόπος που έσκυψε, το προφίλ του προσώπου της του θύμισε εκείνη.Όχι,δεν θα μπορούσε να είναι εκείνη.Δεν ήταν εκείνη. Δεν είχε δει καλά καλά το πρόσωπο της.Σίγουρα δεν ήταν εκείνη.Την είχε μπερδέψει ήδη δεκάδες φορές στο δρόμο με τυχαίες γυναίκες,σίγουρα αυτό έγινε και τώρα.Όχι δεν ήταν εκείνη.
 Για πρώτη φορά μετά από χρόνια άκουσε τον εαυτό του να λέει, <<Κάνε να μην ήταν εκείνη>>.

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Λίγο πριν την άνοιξη

Εκπληκτικό μάθημα η λογοτεχνία.Ανέκαθεν το αγαπημένο μου.Είμαι από τους μαθητές που στις ελεύθερες ώρες διάβαζα τα κείμενα και τα ποιήματα που ήταν εκτός ύλης.Φέτος,μάλιστα, έχω αποκτήσει ένα άλλο συνήθειο. Ενώ ο καθηγητής κάνει παράδοση το μάθημα εγώ διαβάζω αυτά που είναι εκτός ύλης.
Δεν είναι να απορείς γιατί οι μαθητές της τρίτης λυκείου έχουν ψυχολογικά.Λίγο το ζόρι των μαθημάτων,λίγο ο σκ@τόκερος όλο τον χειμώνα,λίγο και τα ψυχοπλακωτικά κείμενα...άντε να αντέξεις. Σήμερα,λοιπόν, είπα να σας παραθέσω ένα ποίημα εκτός ύλης-βεβαίως βεβαίως- το οποίο τυχαίνει για μια ακόμη φορά να είναι της Δημουλά!Ένα ποίημα που επικοινωνεί περισσότερο με την ηλικία αυτή,πιο κοντά στα νερά μας και πιστεύω ότι θα ήταν αρκετά πιο ενδιαφέρον και εύκολο για κάθε φύσης μαθητές.Και τώρα που το σκέφτομαι θα σας παραθέσω και ένα ποίημα της Πολυδούρου(το οποίο μόλις διάβασε μια φίλη μου σχολίασε: "με έκανε να θέλω να κλάψω").
Απολαύστε,λοιπόν,τα δυο λαμπρά αυτά ποιήματα που εμείς δεν έχουμε την τιμή να απολαύσουμε,αλλά αντιθέτως διαβάζουμε για τα προβλήματα μέσης ηλικίας του Καβάφη,ωιμε....
Ξεκινάμε με την Κική(Δημουλά)..

Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
―έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.

Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα. 



Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες
και μου άπλωσες τα χέρια
κ’ είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα
- μια αγάπη πλέρια,
γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.




Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Weight of Love


"Λένε ότι πάντα θα επιδιώκεις όλοι σου οι εραστές να μοιάζουν στην πρώτη σου αγάπη"

Θα γίνω-πάλι- ρομαντική.
Σήμερα όμως.Αύριο θα θυμηθούν όλοι οι άλλοι να γίνουν.
Λες και χρειάζεται κάποιος "άγιος" για να θυμηθούν να γιορτάσουν τον έρωτα.
Λες και ξεχνάμε ότι ο έρωτας είναι γιορτή.
Είναι χαζό να περιμένεις μια μέρα του χρόνου για να το γιορτάσεις.
Είναι απλά χαζό.
Τα λέω αυτά επειδή ζηλεύω;Θα μπορούσε.Αλλά όχι.
Εάν υπήρχε δημοψήφισμα για το αν θέλουμε να καταργηθεί αυτή η γιορτή θα ψήφιζα δαγκωτό υπέρ.
Δεν θα περιμένω να μου φέρουν σοκολατάκια.
Δεν θα περιμένω να μου φέρουν λουλούδια.
Δεν θα περιμένω τίποτα.
Όχι αυτή τη μέρα.
Θα περιμένω όμως οποιαδήποτε άλλη.
Οποιαδήποτε άλλη μέρα θα περιμένω πράξεις αγάπης.

     Θα περιμένω ένα γλυκό μήνυμα σε ένα τοίχο της γειτονιάς μου.
Θα περιμένω δυο ζευγάρια μάτια να με κοιτάξουν.
Θα περιμένω κάποιον να μου πιάσει το χέρι.
Κάποιον να μου πει τι νιώθει και όχι τι νομίζει.
Θα περιμένω κάποιον.
Οποιαδήποτε μέρα.
Δεν περιμένω ημερομηνίες.
Περιμένω στιγμές.
Εσύ,λοιπόν, είσαι από αυτούς που περιμένουν μια ολόκληρη βδομάδα την Παρασκευή;
Ένα ολόκληρο χρόνο το καλοκαίρι;
Μια ολόκληρη ζωή την ευτυχία;


Και στο τέλος τι σου μένει;





I used to think, darlin', you never did nothin'
But you were always up to somethin'
Always had a run in, yeah
I got to think those days are comin' to get ya
Now no body want to protect yah
They only want to forget yah
You'll be on my mind
Don't give yourself away
To the weight of love
You'll be on your side
Don't give yourself away
The weight of, weight of love
Dance all night cause people, they don't wanna be lonely
Never wanna be lonely
They don't wanna be an only - one
You had a thing no one could ever be sure of
Never ever had a pure love
And never no cure from

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Me gustas tu

Μα, δεν είναι μαγευτικό να ακούς ιστορίες; Να ακούς για γεγονότα που συνέβησαν κάποτε και άλλαξαν τελείως την πορεία της ζωής κάποιου;
Τρελαίνομαι να ακούω νέες ιστορίες.Κατά τη διάρκεια της αφήγησης μπορείς να διακρίνεις στα μάτια εκείνου που την αφηγείται την -κάποιες φορές- νοσταλγία..Ανεξαρτήτως της τροπής που πήρε,βλέπεις την ευτυχία στα μάτια του όταν στην εξιστορεί. 
Φυσικά αναφέρομαι στις χαρούμενες ιστορίες!
Μεταξύ μας όμως,πότε ξέρεις πότε έχει οριστικά τελειώσει κάτι; Εννοώ ότι η ζωή συνεχώς αλλάζει,δεν είσαι σε θέση ποτέ να γνωρίζεις το μέλλον.Πώς,λοιπόν, θα πεις "κι έτσι τελείωσε";
Δεν νομίζω ότι μπορείς.
Όπως δεν νομίζω ότι αξίζει να μάθεις το μέλλον.Αναφέρομαι στις περιπτώσεις που άτομα προτιμούν να δώσουν τα χρήματά τους σε "μάντεις" και "χαρτορίχτρες" 
συνεχώς,επειδή θέλουν να μάθουν τι θα συμβεί. 
Μια φορά λες ,όλα καλά.Για την εμπειρία. Βγήκαν σωστά; Έτυχε. Δεν έτυχε; Ωραία,δεν έτυχε.Άξιζε όμως;
Προτιμώ να επενδύσω τα χρήματά μου σε κάποιο ταξίδι.


Στη φώτο c'est moi...Το κορίτσι βαριέται..

Me gusta la guitarra, Me gustas tu.
Me gusta el reggae, Me gustas tu.

Que hora son mi corazon ?
Me gusta la canela, Me gustas tu.



Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Για την χαζή μου φίλη,και νεότερη αναγνώστριά μου, Κ.Π.


Η νεαρά,αφού διάβασε τα παλαιότερα μου άρθρα, ενθουσιάστηκε και αναγνώρισε το συγγραφικό μου ταλέντο.'Ετσι σήμερα το πρωί γονυπετής με παρακάλεσε να γράψω κάτι για εκείνη. Πώς να της αρνηθώ όταν κάθε πρωί βλέπω τη μούρη της,και την πλάτη της;
Αγαπημένη μου Κ.Π,
θα ήθελα με τη σειρά μου να σου ζητήσω να μην αφήσεις το πρόσφατο αυτό γεγονός(ξέρεις ποιο λέω) να χαλάει τη διάθεσή σου.Απαιτώ να ακούω τα κρύα σου ανέκδοτα,τα οποία είναι κρύα ακόμα και για μένα(!). Ξέρεις πολύ καλά ότι (δεν το πιστεύω αυτό που θα πω-θεέ που έφτασα) όταν μια πόρτα κλείνει,μια άλλη πάντα ανοίγει(αυτό γιατί ξέρω ότι μόνο με Πάολα συγκινείσαι). Εκείνα που αξίζουν είναι εκεί πριν καν τα ζητήσεις,όχι να τα παρακαλάς κιόλας.Και στην τελική,αν δεν θέλει αυτός μια,δεν θες εσύ 10.Δεν θα παρακαλάμε κανένα,είμαστε κυρίες εμείς.Καλά εντάξει,δεν λέω τίποτα άλλο γιατί δεν με παίρνει.Να ξέρεις όμως,όσο εσύ νιώθεις άσχημα για έναν πατατόβλακα(έλα,πες την αλήθεια,είναι η ωραιότερη λέξη που έχεις ακούσει) υπάρχουν τόσοι άλλοι που θα εύχονταν να ήταν εκεί να σου κρατούν το χέρι,γιατί πως να το κάνουμε; Είσαι ωραίο μωρό.
Θέλω να ξέρεις αγαπητή καθυστερημένη (μόνο με αγάπη) φίλη,ότι υπάρχουν και χειρότερα! Βλέπε μτ... έπεσε το επίπεδό μου; Λυπάμαι,αλλά είμαι κουρασμένη,και μετά από 3 μπίρες,έτοιμη για ύπνο.
Σε αγαπάμε όλες εμείς οι υπέροχες φίλες σου και ακόμη περισσότεροι ;)

Αφιερωμένο από εμένα στο μπάζο τον μ.β

Κυριακή, 18 Ιανουαρίου 2015

 
Wow
Ήθελα απλά να το ανεβάσω διότι αυτό το τραγούδι κατάφερε να με ταξιδέψει
5 χρόνια πίσω.Ναι,μιλάω για τα ντροπιαστικά χρόνια της πρώτης-δευτέρας γυμνασίου.Μιλάω για την εποχή που έλιωνα τους Jonas Brothers.
Τότε που δεν ξέρεις τι σου γίνεται. Εντάξει,ομολογώ ότι δεν ντρέπομαι για τα ντροπιαστικά πράγματα που έκανα τότε.Έτσι κι αλλιώς ποιος τα παίρνει της μετρητής; Ούτε η πρώτη ήμουν, ούτε η τελευταία.
Επιπλέον,κατά ένα περίεργο τρόπο μου δημιούργησε ένα αίσθημα χαράς. 
Περίεργα πράγματα...

I drew a broken heart
Right on your window pane
Waited for your reply
Here in the pouring rain
Just breathe against the glass

Leave me some kind of sign
I know the hurt won't pass, yeah
Just tell me it's not the end of the line

Just tell me it's not the end of the line

I never meant to break your heart
I won't let this plane go down
I never meant to make you cry
I'll do what it takes to make this fly, oh
You gotta hold on
Hold on to what you're feeling
That feeling is the best thing
The best thing, alright
I'm gonna place my bet on us
I know this love is heading in the same direction
That's up

You drew a question mark
But you know what I want
I wanna turn the clock, yeah
Right back to where it was
So let's build a bridge, yeah
From your side to mine
I'll be the one to cross over
Just tell me it's not the end of the line
Just tell me it's not the end of the line

I never meant to break your heart
I won't let this plane go down
I never meant to make you cry
I'll do what it takes to make this fly, oh
You gotta hold on
Hold on to what you're feeling
That feeling is the best thing
The best thing, alright
I'm gonna place my bet on us
I know this love is heading in the same direction
That's up

Girl, I know we could climb back to where we were then
Feel it here in my heart
Put my heart in your hand
Well, I hope and I pray that you do understand
If you did, all you have to say is
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah
I'm waiting for you
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah

I never meant to break your heart
I won't let this plane go down (let this plane go down)
I never meant to make you cry
I'll do what it takes to make this fly, oh
You gotta hold on
Hold on to what you're feeling
That feeling is the best thing
The best thing, alright
I'm gonna place my bet on us
I know this love is heading in the same direction
That's up