Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Ο Μ




        Ο Μ. μόλις είχε σχολάσει από τη δουλειά.Είχε περάσει μια αρκετά κουραστική μέρα,ένιωθε λιγάκι αδιάθετος από χθες και μέσα σε όλα αυτά ένιωθε έναν οξύ πόνο στο δόντι του.Τι άλλο μπορούσε να του συμβεί; Ανυπομονούσε να επιστρέψει σπίτι του όπου θα τον περίμενε η χοντρή και τριχωτή του γάτα και ένα φλιτζάνι ζεστό τσάι.Είχε αποκτήσει το συνήθειο να απολαμβάνει ένα φλιτζάνι τσάι κάθε βράδυ μετά το μπάνιο του.Τον έκανε να αισθανθεί μια χαλάρωση μετά από κάθε κουραστική μέρα στο γραφείο.
     Τις σκέψεις του διέκοψε μια  απρόσεχτη ηλικιωμένη γυναίκα που χώθηκε στο παγκάκι ανάμεσα σε εκείνον και το διπλανό νεαρό.Έκανε λίγο χώρο και κοίταξε το ρολόι του. Η ώρα είχε πάει 8 και 23,το λεωφορείο είχε ήδη αργήσει 13 λεπτά,όπου να 'ναι θα πλησιάζει,σκέφτηκε.
     8 και 25,το λεωφορείο άφαντο.Σηκώθηκε και ξεκίνησε να πηγαίνει πάνω κάτω το πεζοδρόμιο.
<<Θα φτάσω,θα βάλω το νερό να ζεσταίνεται για το τσάι,θα μπω για μπάνιο και όταν βγω θα είναι έτοιμο>> επαναλάμβανε τη φράση αυτή συνεχώς στο μυαλό του.Ξανά και ξανά. 
     8 και 31,αργεί.<<Θα φτάσω,θα βάλω...>> συνέχιζε να λέει από μέσα του.Ξαφνικά κάτι του τράβηξε την προσοχή.Μέσα σε ένα αυτοκίνητο του φάνηκε ότι είδε εκείνη. Γύρισε και κοίταξε αμέσως.Το αμάξι είχε σταματήσει στο φανάρι.Συνέχισε να κοιτάει επίμονα μέχρι να φανεί κάτι.Είδε ένα χέρι γυναικείο να βγαίνει από το παράθυρο του συνοδηγού,εκεί που του φάνηκε ότι την είδε. Τη στιγμή που αποφάσισε να περπατήσει ως εκεί το λεωφορείο βρέθηκε μπροστά του.Έπρεπε να μπει,δεν μπορούσε να το χάσει.Μπήκε μέσα. Κάθισε σε μια άδεια μονή θέση δίπλα στο παράθυρο.Το φανάρι ήταν ακόμα κόκκινο.
    <<Ίσως προλαβαίνω να κατέβω.Θα πω ότι πήρα λάθος λεωφορείο και θα κατέβω>>
Το φανάρι άναψε πράσινο.Τα μάτια του έμειναν κλειδωμένα στο λευκό FIAT.
  <<Αν  σκύψει ίσως φανεί το πρόσωπό της.Ίσως καταλάβω>>
Το αμάξι έστριψε αριστερά.Περίμενε με αγωνία να δει κάτι.Ξάφνου,τη στιγμή που το λεωφορείο άφηνε πίσω του το στενό που έστριψε,η γυναίκα έσκυψε και φίλησε τον οδηγό.Ο τρόπος που έσκυψε, το προφίλ του προσώπου της του θύμισε εκείνη.Όχι,δεν θα μπορούσε να είναι εκείνη.Δεν ήταν εκείνη. Δεν είχε δει καλά καλά το πρόσωπο της.Σίγουρα δεν ήταν εκείνη.Την είχε μπερδέψει ήδη δεκάδες φορές στο δρόμο με τυχαίες γυναίκες,σίγουρα αυτό έγινε και τώρα.Όχι δεν ήταν εκείνη.
 Για πρώτη φορά μετά από χρόνια άκουσε τον εαυτό του να λέει, <<Κάνε να μην ήταν εκείνη>>.

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Λίγο πριν την άνοιξη

Εκπληκτικό μάθημα η λογοτεχνία.Ανέκαθεν το αγαπημένο μου.Είμαι από τους μαθητές που στις ελεύθερες ώρες διάβαζα τα κείμενα και τα ποιήματα που ήταν εκτός ύλης.Φέτος,μάλιστα, έχω αποκτήσει ένα άλλο συνήθειο. Ενώ ο καθηγητής κάνει παράδοση το μάθημα εγώ διαβάζω αυτά που είναι εκτός ύλης.
Δεν είναι να απορείς γιατί οι μαθητές της τρίτης λυκείου έχουν ψυχολογικά.Λίγο το ζόρι των μαθημάτων,λίγο ο σκ@τόκερος όλο τον χειμώνα,λίγο και τα ψυχοπλακωτικά κείμενα...άντε να αντέξεις. Σήμερα,λοιπόν, είπα να σας παραθέσω ένα ποίημα εκτός ύλης-βεβαίως βεβαίως- το οποίο τυχαίνει για μια ακόμη φορά να είναι της Δημουλά!Ένα ποίημα που επικοινωνεί περισσότερο με την ηλικία αυτή,πιο κοντά στα νερά μας και πιστεύω ότι θα ήταν αρκετά πιο ενδιαφέρον και εύκολο για κάθε φύσης μαθητές.Και τώρα που το σκέφτομαι θα σας παραθέσω και ένα ποίημα της Πολυδούρου(το οποίο μόλις διάβασε μια φίλη μου σχολίασε: "με έκανε να θέλω να κλάψω").
Απολαύστε,λοιπόν,τα δυο λαμπρά αυτά ποιήματα που εμείς δεν έχουμε την τιμή να απολαύσουμε,αλλά αντιθέτως διαβάζουμε για τα προβλήματα μέσης ηλικίας του Καβάφη,ωιμε....
Ξεκινάμε με την Κική(Δημουλά)..

Χαμένα πάνε εντελώς τα λόγια των δακρύων.
Όταν μιλάει η αταξία η τάξη να σωπαίνει
―έχει μεγάλη πείρα ο χαμός.

Τώρα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό
του ανώφελου.
Σιγά σιγά να ξαναβρεί το λέγειν της η μνήμη
να δίνει ωραίες συμβουλές μακροζωίας
σε ό,τι έχει πεθάνει.

Ας σταθούμε στο πλευρό ετούτης της μικρής
φωτογραφίας
που είναι ακόμα στον ανθό του μέλλοντός της:
νέοι ανώφελα λιγάκι αγκαλιασμένοι
ενώπιον ανωνύμως ευθυμούσης παραλίας.
Ναύπλιο Εύβοια Σκόπελος;
Θα πεις
και πού δεν ήταν τότε θάλασσα. 



Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες
στα περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι’ αυτό είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κ’ έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στέμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταξαν.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου, ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες
και μου άπλωσες τα χέρια
κ’ είχες μέσα στα μάτια σου το θάμπωμα
- μια αγάπη πλέρια,
γιατί δισταχτικά σα να με φώναξες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε
γι’ αυτό έμεινεν ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ’ ακολουθούσες όπου πήγαινα,
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Γιατί, μόνο γιατί σε σέναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα,
γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες
έζησα, να πληθαίνω
τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες
κ’ έτσι γλυκά πεθαίνω
μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες.




Παρασκευή, 13 Φεβρουαρίου 2015

Weight of Love


"Λένε ότι πάντα θα επιδιώκεις όλοι σου οι εραστές να μοιάζουν στην πρώτη σου αγάπη"

Θα γίνω-πάλι- ρομαντική.
Σήμερα όμως.Αύριο θα θυμηθούν όλοι οι άλλοι να γίνουν.
Λες και χρειάζεται κάποιος "άγιος" για να θυμηθούν να γιορτάσουν τον έρωτα.
Λες και ξεχνάμε ότι ο έρωτας είναι γιορτή.
Είναι χαζό να περιμένεις μια μέρα του χρόνου για να το γιορτάσεις.
Είναι απλά χαζό.
Τα λέω αυτά επειδή ζηλεύω;Θα μπορούσε.Αλλά όχι.
Εάν υπήρχε δημοψήφισμα για το αν θέλουμε να καταργηθεί αυτή η γιορτή θα ψήφιζα δαγκωτό υπέρ.
Δεν θα περιμένω να μου φέρουν σοκολατάκια.
Δεν θα περιμένω να μου φέρουν λουλούδια.
Δεν θα περιμένω τίποτα.
Όχι αυτή τη μέρα.
Θα περιμένω όμως οποιαδήποτε άλλη.
Οποιαδήποτε άλλη μέρα θα περιμένω πράξεις αγάπης.

     Θα περιμένω ένα γλυκό μήνυμα σε ένα τοίχο της γειτονιάς μου.
Θα περιμένω δυο ζευγάρια μάτια να με κοιτάξουν.
Θα περιμένω κάποιον να μου πιάσει το χέρι.
Κάποιον να μου πει τι νιώθει και όχι τι νομίζει.
Θα περιμένω κάποιον.
Οποιαδήποτε μέρα.
Δεν περιμένω ημερομηνίες.
Περιμένω στιγμές.
Εσύ,λοιπόν, είσαι από αυτούς που περιμένουν μια ολόκληρη βδομάδα την Παρασκευή;
Ένα ολόκληρο χρόνο το καλοκαίρι;
Μια ολόκληρη ζωή την ευτυχία;


Και στο τέλος τι σου μένει;





I used to think, darlin', you never did nothin'
But you were always up to somethin'
Always had a run in, yeah
I got to think those days are comin' to get ya
Now no body want to protect yah
They only want to forget yah
You'll be on my mind
Don't give yourself away
To the weight of love
You'll be on your side
Don't give yourself away
The weight of, weight of love
Dance all night cause people, they don't wanna be lonely
Never wanna be lonely
They don't wanna be an only - one
You had a thing no one could ever be sure of
Never ever had a pure love
And never no cure from

Κυριακή, 1 Φεβρουαρίου 2015

Me gustas tu

Μα, δεν είναι μαγευτικό να ακούς ιστορίες; Να ακούς για γεγονότα που συνέβησαν κάποτε και άλλαξαν τελείως την πορεία της ζωής κάποιου;
Τρελαίνομαι να ακούω νέες ιστορίες.Κατά τη διάρκεια της αφήγησης μπορείς να διακρίνεις στα μάτια εκείνου που την αφηγείται την -κάποιες φορές- νοσταλγία..Ανεξαρτήτως της τροπής που πήρε,βλέπεις την ευτυχία στα μάτια του όταν στην εξιστορεί. 
Φυσικά αναφέρομαι στις χαρούμενες ιστορίες!
Μεταξύ μας όμως,πότε ξέρεις πότε έχει οριστικά τελειώσει κάτι; Εννοώ ότι η ζωή συνεχώς αλλάζει,δεν είσαι σε θέση ποτέ να γνωρίζεις το μέλλον.Πώς,λοιπόν, θα πεις "κι έτσι τελείωσε";
Δεν νομίζω ότι μπορείς.
Όπως δεν νομίζω ότι αξίζει να μάθεις το μέλλον.Αναφέρομαι στις περιπτώσεις που άτομα προτιμούν να δώσουν τα χρήματά τους σε "μάντεις" και "χαρτορίχτρες" 
συνεχώς,επειδή θέλουν να μάθουν τι θα συμβεί. 
Μια φορά λες ,όλα καλά.Για την εμπειρία. Βγήκαν σωστά; Έτυχε. Δεν έτυχε; Ωραία,δεν έτυχε.Άξιζε όμως;
Προτιμώ να επενδύσω τα χρήματά μου σε κάποιο ταξίδι.


Στη φώτο c'est moi...Το κορίτσι βαριέται..

Me gusta la guitarra, Me gustas tu.
Me gusta el reggae, Me gustas tu.

Que hora son mi corazon ?
Me gusta la canela, Me gustas tu.